Heyecan dorukta!
Türkiye’de, İstanbul Park yarış pistinde sezonun son ayağında buluşmuş olan “LMS” rakiplerinin kervanı için uzun yolculuk... Bu sene bitirilmiş ve geçen Ağustos ayında Formula 1 Grand Prix’si sırasında açılışı yapılmış olan bir pist ve tesis. Paul Belmondo Racing tarafından açıklanmış olan hedef, yarışmanın bir gün öncesinde üç arabanın üç puanda olduğu LMP2 kategorisinde birinciliği elde etmekti!
12 – 13 Kasım 2005
Zafer tacı için mücadele etmekte olan “36” numaralı Courage C65-Ford’un kokpitinde sadık pilotlar Vincent Vosse, Claude-Yves Gosselin ve Karim Ojjeh bulunurken, “37” numaralı ekip, sadece 17 yaşında olan, Türk otomobil sporunun yeni ümidi Cemil Çıpa’yı arasına kabul ediyor. “37” No’lu arabanın direksiyonunda atacağı ilk adımları yönlendirmek için, Milli F3 şampiyonasının bugünkü lider ekibinde bulunan Paul Belmondo ve Didier André’nin tecrübelerine güveniliyor.
Cumartesi günü yapılan sıralama turları, uygun hava koşulları içinde geçiyor. Petrol şirketi Gulf’a ait iki LMP2, çıkış çizgisinde 3. ve 4. sıralarda, “37” numara “36”nın önünde olmak üzere yanyana buluşuyorlar. Ancak start sırasında yağmur kendini gösteriyor. Didier André’nin görevi rakipleri yormak üzere kaçan tavşanı oynamak iken, Vincent Vosse zaferi elde etmek için temkinlilik kartını oynamak zorunda. Ancak her dayanıklılık yarışının ayrılmaz parçası olan unsurlar ve ani değişiklikler farklı karar verecekler.
Yarışta en iyi zamana imza atmışken, Didier bir sollama sırasında Ray Mallock Limited’in Lola’sından bir darbe alıyor ve bundan dolayı ön süspansiyonunun bir kısmını değiştirmek için pite tekrar uğramak zorunda kalıyor. Cemil Çıpa Fransız pilotun yerini alıyor ve telsizden mahrum, elektronik bir sorundan dolayı çalışmayan kumanda tablosu göstergeleri olan bir araba ile karşılaşıyor. 17. turda pistten çıkması, “37” nin yarışına Paul direksiyonu alamadan son veriyor.
İkinci Courage’da Vincent Vosse, sorunsuz bir etaptan sonra direksiyonu Claude-Yves Gosselin’e veriyor. «Şartlar çok tehlikeli hale geldi, yağmur altında 4 veya 5 spin attım. Bu beni sakinleştirdi ve emniyeti tercih ettim.» Sonra kontrol dışı olaylarla karşılaşma sırası Karim’e geliyor. Bir rakibini geçmek isterken C65 in kontrolünü kaybediyor ve duvara çarpıyor. Araba taban, arka kaput ve kanat değişimi için pite dönüyor. Bu işlem 10 civarında bir tur kaybı ile sonuçlanıyor. “36” yarışını 5. sırada bitiriyor. Bu aynı zamanda şampiyonanın final podyumunda onun için sezonun sonu oluyor. Claude Yves: «Kudurtucu olan, iki yarış kazanmamıza rağmen şampiyon olamamamız! Spa’da bugün bedelini pahalı ödediğimiz puanlar kaptırdık. »
Varışta büyük zaferlerin ortada gözükmediği Spa ve Nürburgring’de olduğu gibi, bu hayal kırıklığı anlaşılabilir gözüküyor. Ancak Paul Belmondo Racing’ in başarmış olduğu harika sezonun detayları incelendiğinde tatmin öne çıkıyor. Ekip LMS şampiyonasını bronz madalya ve LMP2 kategorisinde başarılarla dolu sonuçlar ile bitiriyor. Buna, aralarında “24 Saat Le Mans”’da 2.lik ve 3.lüğün de bulunduğu, 3 ayrı kürsüye çıkma ilave oluyor. Dayanıklılık, bir yandan sürekli zafer için mücadele ederken arabalarının %75 inin bitiş çizgisine ulaşmasını sağlamaktan gurur duyabilecek bir teknik ekibin dikkat çekici çalışması sonucunda, kontrol altına alınmış. Ekip, en zorlularından olan rakipler karşısında ve sağlam bir şampiyonada performans ve dayanıklılığı bir araya getirmeyi bilmiş durumda.
2005 sezonu bitiyor. Sıra 2006 da ! Tüm sene boyunca kendine destek vermiş olan dost ve ortaklarına teşekkür etmek için Paul Belmondo Racing’e fırsat. Duygu ve tutku açısından zengin yeni bir destan için randevu.